Podobno

A z braku wrodzonej skromności za takiego właśnie się uważam - stuprocentowego faceta. Choć nie wybudowałem jeszcze domu i mieszkam w sumie w bloku, nie spłodziłem syna (i mam nadzieję, iż córki też jeszcze nie), to posadziłem już drzewo (i to nie jedno). Czyli część warunków spełniłem. Dlatego awansem, a także z relacji uwarunkowań fizycznych postanowiłem, że zaszczytne miano mężczyzny mogę sobie przyswoić. I...

Uwaga, Drogie Panie! Zdradzę tu, nawet najbardziej skrywane, męskie tajemnice. Choćbym miał być wyklęty z męskiego rodu, odsłonię arkana naszej duszy.

Myślimy, że to rzecz umowna. Ideał kobiecej urody ewoluował na przestrzeni wieków, zmierzając w różnych kierunkach. Szybkie przykłady to: kształty rubensowskie, peruki większe niż bocianie gniazdo i gorsety ściskające ciało, by wyeksponować kontrast tali z biodrami, w taki sposób, że jeszcze tylko wiadro piasku i mówcie mi "pani klepsydra".

Jednym podobają się maleńkie stopy u japońskich gejsz, lub wargi wiszące po same kolana. Innym metalowe krążki na szyi, wydłużające ją do nienaturalnych długości, lub tatuaże na twarzach. W niektórych krajach podniecająco wpływa na mężczyzn zawinięcie kobiety w hektary materiałów tak, że w ogóle jej nie widać. No cóż, piękno uwarunkowane jest kulturowo i mentalnie.

Ale po co tak daleko szukać?! Wystarczy spojrzeć jak estetyka i preferencje kobiecego piękna, rozwijały się na przestrzeni ostatnich stu lat. Mam tu na myśli fenomen Marylin Monroe, czy Brigitte Bardot.

Teraz dyktatorzy mody uparcie kreują model kobiety tak szczupłej, że wygląda jakby miała anoreksję, a ta anoreksja miała jeszcze bulimię.

Preferencje różnych grup wiekowych i zawodowych, jakie dane mi było zasłyszeć, poczynając od wysokich funkcjonariuszy państwowych i świata biznesu - "showbiznesu", poprzez środowisko studenckie, aż do zwykłego robotnika drogowego, w kolejnych felietonach tu przedstawię.

Będzie to opis z przymrużeniem oka. Humorystyczny i "półserio". Bo nie mam udokumentowanego przygotowania psychologicznego, ani socjologicznego. Wiedzę czerpię z własnych doświadczeń, obserwacji, opowieści - czasami dość dziwnych treści, internetu i literatury naukowej, to jest czasopism ogólno dostępnych na rynku - CKM, M&H, Cosmopolitan i inne.

Pytacie

Z przezorności! Bo wie, że wiele z Was, nie dość, że czyta, ale i stara się wprowadzać w życie rady i receptury tam opisane. Aby nie dać się złapać na te Wasze "triki" postanowiłem więc zbadać, co kombinuje konkurencja...

zobacz ciąg dalszy, a w nim m.in. ~ felieton o tym, jak mężczyźni patrzą na kobiece ciało, czyli "Cięcie, gięcie, rozczłonkowywanie (...)"